Met virtual reality creëer je een driedimensionale werkelijkheid. Zo kun je je wanen in bijvoorbeeld een oorlogsgebied, een grote mensenmassa of kamer. Hoe dan ook ; virtual reality is een vorm van beleving. Dit  is allemaal mogelijk dankzij een virtual reality-bril. Voor journalisten biedt deze vorm van het overbrengen van boodschappen interessante mogelijkheden. Zo is door het Britse dagblad The Guardian een isoleercel ontworpen. Compleet met geluids- en lichteffecten. Het doel hiervan is de kijker een langdurige eenzame opsluiting te laten ervaren. Dit is namelijk de realiteit voor 80.000 tot 100.000 Amerikaanse gevangenen, schrijft het NRC.

De doelgroep bevindt zich met virtual reality middenin het nieuws, zij worden er deel van. Volgens Dan Pacheco, Amerikaanse professor Online Journalistiek, is dit het derde tijdperk van de journalistiek. We begonnen namelijk met eenzijdige communicatie door middel van kranten, radio en televisie. Vervolgens werd er de mogelijkheid tot interactie gecreëerd met de opkomst van mobiele telefoons, internet en social media. Nu, met behulp van virtual reality, gaat de communicatie een hele andere richting op. Het bewustzijn van de gebruiker wordt volgens Pacheco ergens anders mee naartoe genomen. Met het gebruik van virtual reality kunnen journalisten krachtige verhalen vertellen. Je neemt de gebruiker mee in een wereld, een gevoel en een beleving die niet van hen is.

6×9: a virtual experience of solitary confinement – 360 video – YouTube. Bron: The Guardian

Beleving

Om te laten zien dat virtual reality geen grenzen kent voor de journalistiek, volgen hier nog een aantal voorbeelden. Stel: je begeeft je als journalist in een oorlogsgebied. Je kunt dit uiteraard overbrengen in de vorm van tekst, fotografie en video. Maar dan nog zit de doelgroep die je wilt bereiken naar een scherm of stuk papier te kijken. Deze vormen van communicatie komen uiteraard binnen, maar niet zo heftig als wanneer de doelgroep precies ziet wat jij als journalist ziet. Door gebruik te maken van virtual reality waant de doelgroep zich echt midden in de oorlog. Beelden komen dichter op hen af en komen daadwerkelijk binnen. Zij zien wat jij ziet en voelen bijna wat jij voelt. Ook kleinere scenes kunnen nu dichterbij de gebruiker worden gebracht. Denk bijvoorbeeld aan een lege huiskamer die je door middel van een virtual reality-bril compleet naar eigen smaak kunt inrichten, voordat het interieur daadwerkelijk wordt aangeschaft.

The Contenders. Bron: New York Times

Je had erbij moeten zijn

Hoe vaak hoor je iemand wel niet zeggen: ‘’Je had erbij moeten zijn’’? En waarom zeggen ze dat? Omdat je vanuit verhalen, foto’s en video’s toch niet helemaal de beleving kan overbrengen die jij op dat moment had. Met virtual reality breng je de gebruiker naar het verhaal toe. Sterker nog: je zet hem of haar midden in het verhaal, zodat zij de beleving ervaren die jijzelf ook hebt ervaren als journalist. Tegenwoordig is de journalist achter een verhaal ook belangrijker geworden. Het is niet voor niks dat je op de naam van de journalist kunt klikken om hen beter te leren kennen of meer artikelen van hen te kunnen lezen. Wat is er dan mooier om samen een verhaal te beleven door middel van virtual reality? Je creëert een daadwerkelijke band met de gebruiker. Krachtiger kan bijna niet Wat dacht je van een corporate story in de vorm van virtual reality? Een verhaal dat je meeneemt in de geschiedenis van een merk. Of, zoals de New York Times mogelijk maakt, middenin het publiek staan tijdens een campagne? ! De mogelijkheden zijn eindeloos!

 

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.