Toen ik zeventien jaar was, ging ik voor het eerst op stage. Ik deed de mbo-opleiding Onderwijsassistent en van het één op het andere moment was mijn naam: “Juf Iris”. Ik moest enorm wennen aan die titel, ik was tenslotte nog maar zeventien jaar, net geboren! Toch moest ik me zien te wurmen in die rol als leidinggevende aan een groep hyperende kinderen. Dat was echter niet het moeilijkste gedeelte van mijn stage…

Opdrachten
Zoals het bij iedere stage eigenlijk altijd het geval is, krijg je stageopdrachten mee vanuit school. Competenties waar je aan gaat werken zodat je je steeds meer kenmerkt als professional van dat vakgebied. Door mijn jonge leeftijd keek ik natuurlijk enorm op tegen mijn stagebegeleidster – die overigens ontzettend aardig en begripvol was – en durfde ik hierdoor niet aan te geven dat ik opdrachten had. Zelfs toen ze uit zichzelf vroeg of ik überhaupt opdrachten moest maken, zei ik staalhard: “Nee hoor, ik zeg het wel als het zover is”. Het duurde niet lang of het tussentijdse gesprek met de begeleidster van school was gepland. Ik viel door de mand. Mijn opdrachten hadden allang af moeten zijn, maar ik durfde het niet aan te geven.

Maak de switch
De opleiding Onderwijsassistent heb ik afgerond en logischerwijs ging ik verder met de Pabo. Daar kwam ik erachter dat het onderwijs toch niets voor mij is. Tijdens mijn stage voelde ik me ongelukkiger worden voor de klas. Hoewel het tegen mijn gevoel in ging, bleef ik toch op stage komen. Die kleine kindjes verwachtten van me dat ‘juf Iris’ er gewoon iedere dag was. Maar moest ik mijn opleiding door laten gaan voor hen? Nee, ik moest zelf de keuze maken. Ik ging het gesprek aan met de begeleider van NHL en hij heeft me (gelukkig!) niet geprobeerd over te halen toch door te gaan. De eerstvolgende dag liep ik met lood in de schoenen naar de basisschool. Ik vertelde het maar zoals het was: ik voelde me doodongelukkig en ik wilde niet mijn hele leven voor de klas staan. Ik stopte per direct met de opleiding Pabo. Mijn begeleidster was in eerste instantie geschokt omdat ik zo leuk met kinderen was, maar ze begreep mijn toelichting. Ik was blij dat ik eerlijk was. Op dat moment realiseerde ik me dat – hoe zakelijk stage ook is of kan zijn – je te allen tijde eerlijk moet blijven, zeker tegenover jezelf.

Communicatie
Deze ervaring heb ik meegenomen naar de opleiding Communicatie. Hoe ironisch het ook klinkt: je ontdekt dat eerlijkheid belangrijk is en gaat spontaan Communicatie studeren. In jaar drie liepen de meesten van ons stage, ook ik. Ook hier ben ik direct eerlijk geweest: ik heb een strakke planning nodig en kan hier maar moeilijk van afwijken. Ik kan wel flexibel zijn, maar dan moet ik het van tevoren even weten. Toen ik het mezelf voor het eerst hoorde zeggen, dacht ik bij mezelf: ze zullen wel denken… Maar niets was minder waar! Mijn begeleiders respecteerden mijn voorkeuren en hielden er rekening mee.

Blijf praten
Vergeet niet dat jij tijdens jouw stageperiode belangrijk bent. Ik bedoel niet te zeggen dat je egocentrisch moet worden, absoluut niet zelfs. Maar verlies jezelf niet uit het oog. Stagebedrijven kunnen al gauw stagiaires inzetten als volledige werknemers, zonder dat de stagiaire daar toestemming voor heeft gegeven. Je bent in een leerproces, niet een ervaren werknemer. Blijf daarom in gesprek gaan met je stagebegeleider. Stel desnoods één moment in de week vast om even om tafel te gaan. Dit hoeft maar een kwartiertje te duren, maar tijdens deze (kleine) gesprekjes kun jij je hart luchten en vertellen waar je eventueel tegenaan loopt of wat juist heel erg goed gaat.

Lees ook: 9x situaties die je herkent als je ooit stagiaire bent geweest

Waarom zijn we niet altijd eerlijk?
Mensen die zeggen nooit gelogen te hebben, liegen ook. Soms over kleine dingetjes, soms over grote dingen. Een saillant detail: dieren liegen ook. Niet met woorden, maar wel met daden. De dagpauwoog (vlinder) heeft ogen op zijn vleugels, wanneer hij wordt aangevallen opent hij zijn vleugels. De aanvaller denkt dat het zal gaan om een groot dier en vlucht weg. Een gebrek aan zelfvertrouwen is voor velen een reden om de waarheid te verdraaien. Want hoe je het ook wendt of keert: een gloednieuwe stage stap je negen van de tien keer niet binnen vol zelfvertrouwen. Je wilt graag erkenning voor je werk. Bovendien heb je het gevoel dat er iets van je verwacht wordt. Wanneer je dus vanaf het begin af aan je eerlijkheid toont over je kunnen en jouw eigen verwachtingen, dan heb je een lekkerder begin. Je weet wat je van je stage kunt verwachten en vice versa. Misschien dat je dan je tweede stagedag alsnog vol zelfvertrouwen naar binnen stapt.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.